Profesia.ucoz.com - თქვენი კავშირი სამყაროსთან

რაოდენ დიდ არს ეს სიყვარული

GRATO — Mon, 23 Jun 2014 08:56:56 GMT

რაოდენ დიდ არს ეს სიყვარული

თუ შოთამ არ სთქვა რაც უნდა ეთქვა,

თუ არც ილიამ არ სთქვა სათქმელი,

მაშ, რაღა უთქვავს დიდებულ ვაჟას?

დიად აკაკის მგოსანს ქართველის?

რაღას ეტრფოდა გალაქტიონი?

ნუთუ მხოლოდ ქალს სახელად - მერი?

რისთვის იბრძოდა ყველა ქართველი?

რატომ შესწირეს სამშობლოს თავი?

მეფე ვახტანგი, მეფე ბაგრატი, მეფე დავითი,

დიდი თამარი, მეფე გიორგი, მეფე ერეკლე,

რისთვის იბრძოდნენ? ჰქონდათ კი ვალი?

ცხრა ვაჟის დედას, სამასი გმირის,

პაატას მამას, თავდადებულნი და წამებულნი,

ქართველთა შვილნი, ვის ემართლოდნენ?

რას იქმდნენ რაით?

რა დაგვანახეს, რა გვითხრეს ამით?

არაბი ბიჭი და შუშანიკი,

ნებით ეწამნენ, რატომ და რისთვის?

წმინდა ანდრია, წმინდა სვიმონი

და წმინდა ნინო სხივი ქართველის,

ყველას მიზანი ერთია ქვეყნად,

ღმერთის ქმნილების იყვნენ დამცველნი.

ჩვენც დაგვენახოს, გვესწავლოს გარჯა,

რაოდენ დიდ არს ეს სიყვარული,

რას უნდა ვიქმდეთ, როგორ ვიღწოდეთ,

რომ სამუდამოდ გვერქვას ქართველნი.

14.07.2011წ. 17:00

გ. გრატიაშვილი

დიდკაცობა ძმათა დარდი

GRATO — Thu, 06 Mar 2014 13:44:44 GMT

didkacoba ZmaTa dardi

Zneli aris roca kaci

Tavs martod grZnobs qveyanasa

TiTqos yvelas daviwynia

Tavis yrmobis megobarTac.

warsul wlebsa rom umzeris

galaRebuls xedavs Tavsa,

Tumca sarCo ar ebada

SesCioda marifaTsa.

dRes ki TiTqos amayad dgas

didebulad grZnobsa Tavsa,

ar aklia arc qoneba

ar uCivis marifaTsa,

magram gulSi simartove

ar anebebs fiqrsa, dardsa,

kacsa verRa gaugia

rad akldeba megobarTa.

nuTu rames araswors iqms?

ver miuxvda cxovrebasa,

dResac iRwvis patiJobiT

purmarilobs yrmobis ZmaTTan,

magram mainc Tavs martod grZnobs

gariyulad megobarTgan.

nuTu misi didkacoba

mizezia missa dardTa?

vera xvdeba, rom mis garda

yvela Civis marifaTsa.

daxmarebas iTxovs saZmo

eZebs sarCos marCenalsa,

rom Tamamad gaagrZelon

siyvaruli yrmobis ZmasTan.

xoda albaT esec aris

davexmaroT unda sxvaTa,

vagrZnobinoT yrmobis wlebi

gavuwodoT sarCos xeli

da imwamsve aRgvevseba

gulnakluli fialebi.

qarTvelT saqme odiTganve

erTmaneTis Svela iyo,

moZalebul mtris winaSe

erTiani Zala iyo.

erTi Txilis gulic swored

cxra Zmam erTad rom gaiyo,

iq damarcxda mteri eris

megobrobac medgar iyo.

dRes ki mavans ganuzraxavs

Cveni rwmenis, Zmobis daSla

da farulad gviCiCinebs

daviwyebas winaparTa.

Cveni Zala erTobaa,

erTi miznis irgvliv dgoma

da uryevi rwmenis fasad

siyvarulSi gardasaxva.

odiTganve SiSsa hgvrida

mters erToba qarTvelT kacTa

da sul mudam izraxvida

waebilwa Zmobis xanZTa.

Tumca qarTvelT ar sCveviaT

mtrulad mosuls qeds uxrides

da es Jinic RvTis SewevniT

dRemde ars rom gvasuldgmulebs.

gaiRviZe megobaro,

gaaxile eg Tvalebi

da igrZeni ZmaTa Wiri

Seni dardis gamCeneli,

Seewie rogorc ZalgiZs

da Sehmate sarCeneli.

g. gratiaSvili

5/04/2012

გ ზ ა

GRATO — Fri, 04 Oct 2013 10:30:30 GMT

ყოველი ადამიანი თავისთავის უფალია, რაც მისი არჩევანის გაკეთების ნებაში გამოიხატება, რომელიც უფალმა სამოთხიდან განდევნისას დართო. ადამიანის დაბადება მის სიკვდილამდე გზაა, რომელსაც ის გადის მარადიული სიცოცხლის – სამოთხის, ან სიკვდილის – ჯოჯოხეთის დამკვიდრებაში. სხვა გზა და სხვა არჩევანი მას არ გააჩნია.

გზა, რომლის არჩევისათვის ადამიანს უწევს არაერთხელ გადაწყვეტილების მიღება ~იქით თუ აქეთ~ და ეს პრობლემა მის წინაშე მუდმივ საკითხად რჩება, ვაითუ გვსძლია სიზარმაცემ და დაუფიქრებლად იოლად დასანახი, იოლი გზა ავირჩიეთ. სამწუხარო ხდება ხოლმე მხოლოდ მას შემდეგ, როდესაც მივხვდებით, რომ თურმე ~ურემი ამოგვიტრიალებია~ და კიდევ უფრო უარესია ფაქტი, როდესაც ამ გამოცდისას ჭკუის სწავლის მაგიერ, იგივე შეცდომის გამეორება რამოდენიმეჯერ გვიხდება.

ყველას თავის გზა აქვს ამ ცხოვრებაში, მაგრამ ყველამ არ იცის რა გზა აქვს, რა ვალი და მოვალეობა წუთისოფელთან და თვით უფალთან. კიდევ უფრო ცუდია, როდესაც არ ვცდილობთ გავიგოთ ყოველივე ზემოთ ნახსენები, შევიმეცნოთ და გულზე ამოვიტვიფროთ გზა სიყვარულისა, სიკეთის ქმნისა, სიმართლისა და უკვდავებისა. ვის-ვის მარა ქართველთ ეს არ ეპატიებათ, ღვთისმშობლის წილხვედრ, მოციქულთა სწორთა მიწაზე მცხოვრებთ, ქრისტეს კვართის და სხვა მრავალთა წმიდათა მფლობელთ და მცველთ, უფალო შეგვიწყალენ. ქართველნი არასდროს კვდებოდნენ ისე, თითქოს არასდროს ეცხოვროთ და ეს ყოველივე მათი არჩეული გზის, სწორად გაკეთებული არჩევანის დამსახურებაა.

იმისათვის, რომ გაიგო ადამიანმა ვინ ხარ, და რისთვის დადიხარ და რა მოვალეობა გაკისრია ამ წუთისოფელში, მადლი უნდა მოიპოვო, რაც მოგცემს საშუალებას სულიერი თვალის ახელის და პოვნის იმ გზის, რომელიც ჩვენთვის არის განპიროვნებული ღმერთის მიერ. ყოველი ადამიანი გზავნილია წუთისოფელში ღვთის მიერ, კონკრეტული მისიით, რომელიც მას ევალება აღასრულოს ამ ქვეყანაზე. ამ მისიის აღმოჩენისა და შესრულებისათვის, ადამიანს ესაჭიროება დიდი და ღრმა სულიერი განვითარება და აღზრდა. ამ აღზრდაში უშუალო მონაწილე იყო და არის თვით უფალი, რომელიც ორიათასი წლის წინ განკაცდა და მოგვევლინა მესიის, იესო ქრისტეს სახით, რომელმაც მეგზურად ახალი აღთქმა დაგვიტოვა, რომლის საშუალებითაც, ყოველ ადამიანს შეუძლია საკუთარი გზის, მეს და კონკრეტული მისიის აღმოჩენა.

გზა, რომელიც ყოველი ადამიანისათვის მარადიულია, ეს არის გზა უწყვეტი ციკლის, რომელიც სიცოცხლეს და ნათელს აღაზევებს ორივე ქვეყნად. ყოველი ნაბიჯი წუთისოფლის გზაზე ადამიანის მიერ გადაგმული, სიყვარულით უნდა იდგმებოდეს, ვინაიდან მხოლოდ სიყვარულს ძალუძს სამყაროს იმგვარი, ღვთიური ქმნილების სახით შენარჩუნება, როგორადაც შექმნა უფალმა. თუ არ ვიმოძრავებთ ღვთის მიერ ბოძებული ვიწრო გზით, საკუთარი ხელით მოვისწრაფავთ სიცოცხლეს, რაც დღეს უკვე აშკარად ვლინდება წუთისოფელში. განა ძნელია დანახვა ადამიანის გონზე დაყრდნობილი იმ სავალი გზისა, რომელსაც საკუთარი განადგურებისა და უფსკრულისაკენ მივყავართ!? უფსკრულისაკენ, რომლის წარმოდგენაც კი არ ძალგვიძს, თუმცა აქვე უნდა აღინიშნოს, რომ წუთისოფელში ეს გზა ია-ვარდებით მოფენილი და დამშვენებულია, ამავე დროს ძალიან მოკლეც და სიკვდილისათვის განწირული. მიუხედავად ადამიანთა დღევანდელი მიღწევებისა და მცდელობისა, წუთისოფელში სიცოცხლის ხელოვნურად გახანგრძლივებისა, საბოლოოდ მაინც კრახისთვის არის განწირული, ვინაიდან არაფერი და არავინაა ამ ქვეყნად მარადიული, განგრძობითი და უწყვეტი სული წმიდის მადლის გარეშე.

გზა, რომელსაც მარადიული სიცოცხლისკენ მიყავს ადამიანი ეკალ-ბარდებითაა მოსილი და ადამიანს მისი გავლა ხშირად შეუძლებლად ეჩვენება და გაურბის, მაგრამ რატომ არ ახსენდება ის, რომ ~რაც შეუძლებელია კაცთათვის, შესაძლებელია ღვთისათვის~, ანუ ღვთის შეწევნაზე დაყრდნობილ ადამიანთათვის, რომელთაც მისი შეწევნით კაცთათვის გასაკვირი გზის გავლა ძალუძთ, ისე როგორც განვლო განკაცებულმა ღმერთმა, უფალმა, თავის დროზე ჩვენს სანუგეშოდ.

გაზაფხული, 2008 წელი

გ. გრატიაშვილი